องค์ประกอบอักษรตังกุต 201

ไม่ใช่ แต่เป็นส่วนประกอบเชิงโครงสร้าง ไม่ใช่คำเดี่ยว

Unicode ใช้ส่วนประกอบอักษรตังกุตเพื่อบรรยาย วิเคราะห์ และจัดทำดัชนีอักษรทั้งตัว รากอักษรตังกุตในที่นี้เป็นหน่วยสำหรับค้นหา ตัวเลขระบุรายการในบัญชีสมัยใหม่ ไม่ใช่คำอ่านหรือคำแปล

ประวัตินี้เป็นเรื่องของอักษรตังกุตทั้งระบบ หลี่หยวนหาว ผู้ปกครองเซี่ยตะวันตกซึ่งเป็นรัฐที่ชาวตังกุตเป็นผู้นำ ประกาศใช้อักษรนี้ในปี 1036 อักษรนี้ใช้ในฉบับภาษาตังกุตของพระไตรปิฎก ซึ่งเป็นชุดคัมภีร์พุทธศาสนา และใช้แสดงอัตลักษณ์ทางการเมืองที่แตกต่างจากจีนภายใต้ราชวงศ์ซ่ง ข้อความที่ยังคงเหลืออยู่มีทั้งคัมภีร์ งานคลาสสิกของจีน สารานุกรม งานทหาร วรรณกรรม ต้นฉบับ และจารึก จารึกพุทธศาสนาแสดงให้เห็นว่ายังคงใช้ในพิธีกรรมและชุมชนหลังรัฐเซี่ยตะวันตกล่มสลาย

ทำไมรูปอักษรนี้จึงสำคัญ หากไม่ใช่คำ?

ช่วยให้นักวิชาการอธิบายและค้นหาอักษรตังกุตทั้งตัวได้

ไม่มีชุดส่วนประกอบอักษรตังกุตมาตรฐานเพียงชุดเดียว Unicode รวบรวมบัญชีรายการจากพจนานุกรมภาษาจีน ญี่ปุ่น รัสเซีย และอังกฤษ รวมถึงสิ่งพิมพ์ที่เกี่ยวข้อง ดังนั้นตัวเลขนี้จึงหมายถึงหน่วยสำหรับค้นหา ไม่ใช่รากอักษรสากลที่มีความหมายตายตัว

ตังกุตเป็นระบบอักษรที่แยกต่างหาก แม้หลักการสร้างอักษรจะได้รับแรงบันดาลใจจากอักษรจีนก็ตาม รัฐเซี่ยตะวันตกยังทำตามตัวอย่างของรัฐข้างเคียงของชาวคิตัน ซึ่งสร้างระบบอักษรของตนเอง การแสดงผลขึ้นอยู่กับฟอนต์: ฟอนต์ที่ไม่รองรับส่วนประกอบอักษรตังกุตอาจแสดงกรอบแทนอักษรที่ไม่มี