Tangut-component 216

HTML: 𘣗; JavaScript: \u{188D7}.

Een HTML-tekenverwijzing wordt in de markup verwerkt; de Unicode-escape tussen accolades werkt in moderne JavaScript-broncode. Geen van beide is een sneltoets voor een gewoon tekstveld.

Wat doet dit Tangut-onderdeel?

Het duidt een structureel onderdeel aan waarmee Tangut-tekens worden beschreven of geordend.

Een ideografische beschrijvingsreeks (IDS) is een beknopte schrijfwijze om een teken in onderdelen op te splitsen; daarin kunnen Tangut-componenten voorkomen. Tangut-woordenboeken en glossaria gebruiken onderdelen en de streepj volgorde ook om tekens te ordenen of te vinden. Hier duidt ‘216’ het onderdeel aan; het is geen uitspraak of vertaling.

Wanneer ontstond het Tangut-schrift?

Het Tangut-schrift werd in 1036 op keizerlijk bevel gemaakt.

Keizer Li Yuanhao gaf opdracht tot de ontwikkeling ervan voor de Tangutstaat, later bekend als Westelijke Xia. Het schrift was deels gemodelleerd naar het Chinese schrift en dat van de naburige Khitan, maar is niet van het Chinees afgeleid. De ontwikkeling zou hebben bijgedragen aan de voorbereiding van een Tangut-boeddhistische canon en aan een eigen identiteit tegenover Song-China.

Een manuscriptfragment uit Khara-Khoto, een Tangutstad, is niet gedateerd maar stamt waarschijnlijk uit de 12e of vroege 13e eeuw. Tangutboeken bevatten ook confucianistische klassieken, encyclopedieën, militaire verhandelingen, literatuur en vertalingen uit het Chinees.