Tangut-component 256

Het is een bouwdeel, geen zelfstandig Tangut-woord.

Het Tangut-schrift werd in 1036–1038 aan het hof van het koninkrijk Westelijke Xia ontwikkeld voor bestuur en boeddhistische teksten. Het gaf het koninkrijk een eigen geschreven identiteit naast de naburige Song-dynastie. Overgeleverde manuscripten uit het midden van de 11e tot het begin van de 13e eeuw bevatten religieuze, juridische, bestuurlijke en literaire werken.

Het Tangut-schrift ontleende invloed aan het Chinese schrift en volgde een voorbeeld van de schriften van het naburige Khitan-volk, maar werd een eigen systeem. Als Tangut-radicaal is 𘣿 een zoekonderdeel waarmee woordenboeken volledige tekens groeperen; één index vermeldt er twee onder. Je moet het volledige teken lezen om het woord te kennen: dit onderdeel alleen heeft geen vertaling.