ส่วนประกอบอักษรทังกุต 474

นี่คือส่วนเชิงโครงสร้าง ไม่ใช่คำที่มีคำแปลตายตัว

อักษรทังกุต หรืออักษรซีเซี่ย เริ่มใช้ในรัฐซีเซี่ยตะวันตก ซึ่งอยู่ในบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของจีนในปัจจุบัน ผู้ปกครองมีคำสั่งให้สร้างอักษรนี้เพื่อเขียนภาษาทังกุตราว 1036–1037 รูปแบบได้รับอิทธิพลจากประเพณีการเขียนของจีนและคีตัน ซึ่งเป็นระบบอักษรอีกแบบในภูมิภาค แต่ทังกุตเป็นระบบที่แยกต่างหาก อักษรนี้ใช้แปลคัมภีร์พุทธ เขียนกฎหมาย และงานเขียนอื่น ๆ; มีจารึกที่ทราบว่าทำขึ้นจนถึงปี 1502

ช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 พจนานุกรมคำคล้องจองภาษาทังกุตชื่อ ทะเลแห่งอักขระ อธิบายอักขระขนาดใหญ่ผ่านส่วนประกอบที่ใช้ร่วมกัน รายการส่วนประกอบสมัยใหม่ของ Unicode รวมระบบวิชาการหลายระบบเข้าด้วยกัน ส่วนประกอบ 474 เป็นป้ายกำกับตามลำดับ ไม่ใช่ชื่อทางประวัติศาสตร์ นักวิจัยใช้ส่วนประกอบเพื่อจัดหมวดหมู่อักขระทังกุตและอธิบายโครงสร้างด้วยลำดับคำอธิบายอักษรภาพ (IDS) ซึ่งแสดงตำแหน่งของแต่ละส่วน ส่วนประกอบหนึ่งอาจบอกใบ้ความหมายหรือเสียงในอักขระหนึ่ง และทำหน้าที่ต่างออกไปในอีกอักขระหนึ่ง

ทำไมอักษรทังกุตจึงแสดงเป็นกรอบสี่เหลี่ยม?

กรอบสี่เหลี่ยมมักหมายถึงฟอนต์ไม่รองรับอักษรทังกุต

Unicode ระบุอักขระ แต่ฟอนต์เป็นตัววาดรูปร่างที่มองเห็นได้ Tangut Yinchuan ระบุว่ารองรับอักขระและส่วนประกอบทังกุต; รุ่น 16.004 ระบุว่ารองรับครบถ้วนและลงวันที่ 2024-12-09 ฟอนต์ที่ไม่มีชุดอักขระเหล่านี้อาจแสดงกรอบว่างหรือเครื่องหมายแทนอักขระที่ขาดหายไป