องค์ประกอบอักษรตังกุต 537

นี่คือส่วนโครงสร้างของอักษรตังกุต ไม่ใช่คำที่สมบูรณ์

นักวิชาการใช้องค์ประกอบตังกุตเพื่อจัดทำดัชนี วิเคราะห์ และอธิบายอักษรที่สมบูรณ์ องค์ประกอบเหล่านี้ยังปรากฏในลำดับคำอธิบายอักษรภาพ (IDS) ซึ่งเป็นสัญกรณ์ที่แสดงว่าอักษรหนึ่งประกอบขึ้นอย่างไร หากต้องการทราบคำและความหมาย ต้องอ่านอักษรทั้งตัว ส่วนองค์ประกอบนี้ใช้บอกโครงสร้าง

เหตุใดจึงสร้างอักษรตังกุตขึ้น

อักษรนี้ใช้ในรัฐและวัฒนธรรมซีเซี่ย

อักษรตังกุตสร้างขึ้นราวปี 1036 ในรัชสมัยจักรพรรดิองค์แรกของซีเซี่ย ทำให้ราชสำนักมีวิธีเขียนภาษาตังกุตเพื่อใช้ในการปกครองและการทูต อีกทั้งยังแสดงอัตลักษณ์ของชาวตังกุตควบคู่กับอักษรจีน ผู้ออกแบบใช้ตัวอักษรจีนเป็นแบบอย่าง ส่วนอักษรของชี่ตันและจูร์เชินซึ่งเป็นราชสำนักใกล้เคียงช่วยให้เห็นบริบทของภูมิภาค แต่ไม่ได้เป็นต้นกำเนิดขององค์ประกอบนี้ตามหลักฐานที่มี

หลังปี 1227 ยังมีการใช้อักษรตังกุตในสมัยราชวงศ์หยวนและหมิง อักษรนี้ใช้บันทึกคำแปลวรรณกรรมจีนคลาสสิก พระสูตรพุทธศาสนา กฎหมาย และเอกสารราชการ มีสิ่งพิมพ์ทางพุทธศาสนาจากปี 1247 ที่ยังคงอยู่ และในปี 1345 มีการสร้างศิลาจารึกหลายภาษาที่มีข้อความภาษาตังกุตด้วย เมื่อถึงปลายราชวงศ์หมิง อักษรนี้ก็เลิกใช้แล้ว ในหนังสืออ้างอิงทางวิชาการ องค์ประกอบเหล่านี้ช่วยจัดระเบียบพจนานุกรมและอธิบายโครงสร้างของอักษร