Tangut-teken 1876A

In het Tangut betekent het ‘scheiden’.

Het Tangut-schrift werd in 1036 ingevoerd voor officiële correspondentie. In 1038 stelde de staat een commissie in om boeddhistische soetra’s naar het Tangut te vertalen. Het keizerlijke rijmwoordenboek Homophones uit de 12e eeuw — een naslagwerk dat klanken op rijm ordent — werd een belangrijke bron voor het reconstrueren van Tangut-tekens en klanken.

Na de val van de staat in 1227 bleef het Tangut-schrift voorkomen in boeddhistische handschriften en gedrukte boeken. Wetenschappelijke bronnen geven de gereconstrueerde lezing van dit teken in verschillende systemen weer als jon₃ en dźjow¹; dat zijn technische transcripties, geen verschillende betekenissen. Tangut is een eigen schrift voor een historische taal, met tekens uit een traditie die door het Chinese schrift is beïnvloed.

Hoe voer ik 𘝪 in?

Gebruik een invoermethode die Tangut ondersteunt.

Een Tangut-invoermethode kan tekens zoeken op vorm of op basis van een wetenschappelijke lezing. Je kiest uit een lijst met kandidaattekens; de toetsindeling verschilt per hulpmiddel.

Een teken invoeren en weergeven zijn twee verschillende dingen. Zonder een Tangut-lettertype kan 𘝪 als een leeg vakje verschijnen of helemaal niet worden getoond. Lettertypen met Tangut-ondersteuning kunnen het teken verschillend tekenen, maar het teken zelf blijft hetzelfde.