Variatieselector 105

Het vraagt een glyphvariant aan voor het vorige teken. VS105 is bewust onzichtbaar: het heeft geen afbeelding, geluid of zelfstandige lezing. De betekenisvolle eenheid is een variatiereeks: een basisteken dat direct wordt gevolgd door de selector. Alleen geregistreerde reeksen hebben een vastgelegde weergave.

Historisch gezien is dit het aanvullende deel van Unicode’s systeem voor variatieselectors. De eerdere selectors in het Basic Multilingual Plane (BMP), het eerste Unicode-vlak, behandelen algemene gevallen; het aanvullende blok breidt hetzelfde mechanisme uit voor ideografische varianten. Bij een Japanse naam, regionale vorm of historische bron kan zo één bepaalde glyph in platte tekst worden behouden, in plaats van de keuze aan het lettertype over te laten.

Het nummer van de selector heeft geen universele betekenis. Hetzelfde nummer kan bij verschillende ideogrammen horen en hoeft niet dezelfde visuele beperking op te leggen. VS105 achter een willekeurig teken zetten, maakt daarom niet betrouwbaar een variant.

Waarom lijkt VS105 niets te doen?

Geen zichtbare verandering betekent meestal dat de combinatie niet wordt ondersteund of dat de standaardvorm al wordt gebruikt. VS105 is een standaard negeerbaar, niet-afstaand teken; een weergavesysteem kan het daarom verbergen of het basisglyph onveranderd laten. Het lettertype moet de betreffende variatiereeks ondersteunen; alleen het selectorcodepunt opnemen is niet genoeg.

Ook de invoer heeft een addertje. Dit codepunt ligt buiten het Basic Multilingual Plane: UTF-8 gebruikt vier bytes en UTF-16 een surrogaatpaar. Een invoermethode die maar één eenheid van 16 bits accepteert, kan het teken niet correct invoeren. Zet het direct achter het basisteken en gebruik een Unicode-geschikte invoermethode.