ตัวเลือกแบบแปรรูป-107

ออกแบบมาเพื่อเลือกรูปร่างที่กำหนดไว้ของอักขระก่อนหน้า กลีฟคือรูปร่างที่แบบอักษรวาดขึ้นสำหรับอักขระหนึ่ง ๆ ลำดับอักขระแบบแปรรูปจะวางตัวเลือกไว้ต่อจากอักขระฐานทันที และมีผลเฉพาะเมื่อคู่นั้นอยู่ในรายการทางการของ Unicode

เลข 107 ไม่ได้เข้ารหัสการออกแบบ ขนาด หรือรูปแบบใดโดยเฉพาะ คู่ของอักขระฐานกับตัวเลือกแต่ละคู่มีผลที่กำหนดไว้ต่างกัน จึงอนุมานรูปร่างจากหมายเลขตัวเลือกเพียงอย่างเดียวไม่ได้

เหตุใดจึงสร้างกลุ่มตัวเลือกนี้ขึ้นมา?

ช่วยให้ข้อความธรรมดาคงการเลือกรูปร่างกลีฟแบบเฉพาะไว้ได้ ในเอกสารที่มีการจัดรูปแบบ แบบอักษรสามารถเลือกรูปลักษณ์ได้ แต่ข้อความธรรมดาเก็บเฉพาะอักขระโดยไม่มีการตั้งค่ารูปแบบเหล่านั้น ตัวเลือกแบบแปรรูปจะคงอักขระฐานไว้ และระบุรูปแบบแปรที่กำหนดไว้เมื่อจำเป็น

เอกสารทำงานของ Unicode ลงวันที่ 2000-08-15 ระบุว่าใน Unicode 3.1.1 มีตัวเลือกแบบแปรรูปสำหรับอักษรมองโกเลียอยู่แล้วสามตัว และมีอีก 256 ตัวที่ได้รับอนุมัติให้เสนอต่อ ISO/IEC WG2 ซึ่งเป็นกลุ่มมาตรฐานสากลด้านการเข้ารหัสอักขระ ช่วงเสริมที่มี VS107 ถูกเพิ่มเข้าในมาตรฐานในเดือนเมษายน 2003

ข้อเสนอเปลี่ยนไปก่อนเข้าเป็นมาตรฐาน: U+FE00–U+FE0F ยังคงเป็นช่วงตัวเลือกทั่วไป ส่วน U+E0100–U+E01EF กลายเป็นช่วงเฉพาะสำหรับรูปแบบแปรของอักษรฮั่นที่ลงทะเบียนไว้ อักษรฮั่นคืออักษรจีนที่ใช้ในการเขียนภาษาญี่ปุ่นและเกาหลีด้วย โดยมีรายการอยู่ใน Ideographic Variation Database (IVD) อักษรมองโกเลียยังมีตัวเลือกอิสระของตนเอง เช่น U+180B–U+180D และ U+180F