Variatieselector-107

Het is bedoeld om een vastgelegde vorm van het voorgaande teken te kiezen. Een glyph is de vorm die een lettertype voor een teken tekent. In een variatiereeks staat de selector direct achter het basisteken; alleen een paar uit de officiële Unicode-lijsten heeft effect.

Het getal 107 staat niet voor een bepaald ontwerp, formaat of stijl. Elk paar van basisteken en selector heeft een eigen vastgelegd effect. Je kunt de vorm dus niet afleiden uit alleen het selectornummer.

Waarom is deze selectorfamilie gemaakt?

Zo kan gewone tekst een specifieke glyphkeuze behouden. In een opgemaakt document kan een lettertype een vorm kiezen; gewone tekst bevat tekens zonder zulke stijlinstellingen. Een variatieselector behoudt het basisteken en geeft zo nodig een vastgelegde variant aan.

Een Unicode-werkdocument van 2000-08-15 vermeldt dat er in Unicode 3.1.1 al drie Mongoolse variatieselectors waren en dat nog eens 256 selectors waren goedgekeurd voor indiening bij ISO/IEC WG2, de internationale organisatie voor standaarden voor tekencodering. Het aanvullende bereik met VS107 werd in april 2003 aan de standaard toegevoegd.

Het voorstel veranderde voordat het werd gestandaardiseerd: U+FE00–U+FE0F bleef het algemene selectorbereik, terwijl U+E0100–U+E01EF het specifieke bereik werd voor geregistreerde ideografische varianten van Han-tekens (Chinese tekens die ook in het Japans en Koreaans worden gebruikt), vastgelegd in de Ideographic Variation Database (IVD). Het Mongools heeft eigen vrije selectors, waaronder U+180B–U+180D en U+180F.