Variatieselectieteken 123

Nee; het vraagt alleen binnen een ondersteund paar een glyph aan.

In een variatiereeks staat het selectieteken direct na een basisteken. De basis geeft de context; de geregistreerde reeks bepaalt welke glyphset wordt gebruikt. Is het paar ongeldig of niet ondersteund, dan wordt de basis normaal weergegeven en blijft de selector onzichtbaar.

Het IVD-bestand met reeksen van 2026-08-03 bevat geen geregistreerde reeks met precies deze selector. Een zelfbedacht paar maakt geen variant die andere systemen herkennen.

Hoe gebruik ik variatieselectieteken 123?

Zet het na de basis in een gedocumenteerde variatiereeks.

Een Chinese of Japanse invoermethode kan een geregistreerde glyphvariant aanbieden bij het basisteken. Houd de twee tekens in code naast elkaar en gebruik een lettertype en weergavesysteem die de hele reeks ondersteunen. Een editor of zoekfunctie die selectors negeert, doet dat normaal als variatiereeksen niet worden ondersteund.

Het maakt tekst niet vet, cursief of decoratief. Een variatieselector kan een glyphvariant voor één basisteken kiezen, maar maakt geen tekstopmaak.

Waarom is dit selectorbereik gemaakt?

Om glyphverschillen in gewone tekst te bewaren.

Het idee werd in 1997 gedocumenteerd als Plane 14 Variant Tag; het aanvullende bereik werd in 2003 toegevoegd aan Unicode 4.0. Zo kan de onderliggende letter behouden blijven terwijl een gedocumenteerde glyphkeuze wordt vastgelegd voor een lettertype of registratie.

Het nummer van de selector heeft geen universele visuele betekenis: de basis en de bijbehorende verzameling bepalen het verschil. De IVD-publicatie van 2026-08-03 heeft aparte verzamelingen voor Japanse administratieve registraties en de digitalisering van Chinees cultureel erfgoed. Andere selectorsystemen dienen voor emojiweergave en het Mongoolse schrift.