Variatieselector 166

In een geldig paar vraagt het één bepaalde tekenvorm aan. Een ideografische variatiereeks (IVS) zet de selector achter een ideogram, een teken dat in het Chinees, Japans en verwante schriften wordt gebruikt. Het voorafgaande teken is de basis; de selector vraagt een geregistreerde glyph aan, oftewel een zichtbare vorm. De Ideographic Variation Database (IVD) groepeert zulke paren in verzamelingen; sommige bewaren vormen die in persoons- en plaatsnamen voorkomen.

Unicode heeft VS166 in 2003 gecodeerd. Dat is de datum van de digitale codering, niet het begin van de oudere typografische behoefte om een glyphvorm in gewone tekst vast te leggen.

Waarom lijkt VS166 leeg?

Een variatieselector heeft normaal gesproken geen eigen zichtbaar teken. Hij beïnvloedt de voorafgaande basis alleen in een ondersteund paar. Is het paar ongeldig of niet ondersteund, dan blijft de basis normaal zichtbaar en voegt de selector geen zichtbare markering toe.

Twee tekenreeksen kunnen er hetzelfde uitzien terwijl hun codepunten verschillen. Sommige zoek-, sorteer- of verwerkingstools negeren zulke selectors, terwijl software die codes verwerkt de tekenreeksen wel kan onderscheiden.

Wat als iemand alleen VS166 stuurt?

Op zichzelf heeft het geen basis om aan te passen en geen eigen boodschap. Het is een onzichtbaar opmaakteken; de aanwezigheid ervan heeft geen zelfstandige lezing en geeft geen reden om de bedoeling van de afzender af te leiden.