Variatieselector 25

Plaats hem direct na het basisteken dat in een gedocumenteerde reeks staat.

Anders dan een historisch teken begint zijn geschiedenis bij het ontwerp van Unicode: voorstellen voor variatieselectors in Unicode-vlak 14, een aanvullend gebied voor extra tekens, ontwikkelden zich van eind jaren negentig tot begin jaren 2000; het aanvullende bereik werd opgenomen in Unicode 4.0. Die datum hoort bij de codering, niet bij een oudere culturele traditie. Het oorspronkelijke doel was praktisch: in gewone tekst een glyphvorm aanvragen zonder elke vorm een eigen teken te geven.

In het Han-schrift, de gedeelde traditie van Chinese karakters, vormt het paar een ideografische variatiereeks: een basisteken plus deze selector. De gegevens van de Ideographic Variation Database (IVD) van 2025-07-14 vermelden VS25 in geregistreerde paren uit verzamelingen als Adobe-Japan1, KRName, MSARG en Hanyo-Denshi. Die verzamelingen dienen verschillende gemeenschappen; ‘25’ heeft dus geen universele betekenis. Het geregistreerde paar van basisteken en verzameling bepaalt de glyphvorm.

Waarom is Variatieselector 25 onzichtbaar?

Hij heeft geen eigen glyph, maar wijzigt het teken ervoor.

Een geldig paar kan de glyph van het basisteken veranderen. Als het paar niet wordt ondersteund — of geen geregistreerde ideografische reeks is —, blijft het basisteken hetzelfde en is de selector onzichtbaar. Apps zonder ondersteuning voor variatiereeksen horen hem bij zoeken, sorteren en verwerken als afwezig te behandelen.

Gebruik hem alleen met een gedocumenteerde reeks. Unicode staat niet toe dat gebruikers zelf een betekenis aan een willekeurig paar geven; niet-geregistreerde ideografische reeksen zijn niet bedoeld voor tekstuitwisseling.