จุดเสียงพระเวทด้านล่าง

ใช้ทำเครื่องหมายสวริตะแบบพึ่งพา ซึ่งเป็นระดับเสียงในการสวดพระเวท

ธรรมเนียมพระเวทแบบกาฐกะและไปปปาลาทะใช้เครื่องหมายนี้กับสวริตะแบบพึ่งพา ไปปปาลาทะยังใช้กับเอกศรุติ คือการอ่านด้วยระดับเสียงเดียวหลังสวริตะแบบอิสระด้วย ต้นฉบับไปปปาลาทะจากแคชเมียร์ที่พบในปี 1873 มีเครื่องหมายเน้นเสียงอยู่บ้าง ส่วนต้นฉบับไปปปาลาทะจากโอดิชาที่พบในปี 1959 ไม่มีเครื่องหมายเหล่านี้

ในอักษรเทวนาครี เครื่องหมายนี้เป็นรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดอยู่กึ่งกลางใต้พยางค์ จึงต่างจากจุดใต้ทั่วไปหรือนุกตะ ในฐานะเครื่องหมายประกอบ จะวางต่อท้ายพยางค์ที่ต้องการกำกับ