พยางค์ ba ในอักษรยี

ꀠ แทนพยางค์ภาษายีเหลียงซานที่ถอดเป็น “ba”

“Ba” เป็นคำอ่านด้วยอักษรโรมัน เสียงใกล้กับพยางค์ “บา” ในภาษาไทย แต่ไม่ใช่คำแปล ในการเขียนมาตรฐานของเหลียงซาน หากไม่มีอักษรเพิ่มเติมท้ายพยางค์จะหมายถึงเสียงระดับกลางที่คงที่ ส่วนอักษรท้าย “x” และ “p” ระบุวรรณยุกต์แบบอื่น

อักษรพยางค์ยีเป็นระบบเขียนที่แต่ละเครื่องหมายแทนหนึ่งพยางค์ ระบบนี้เป็นมาตรฐานสำหรับภาษายีเหลียงซาน หรือที่เรียกว่าโนซู ไม่ใช่สำหรับภาษายีทุกภาษา ꀠ เพียงตัวเดียวให้ได้หนึ่งพยางค์ ส่วนคำภาษายีรอบข้างช่วยให้เข้าใจบริบท

การทำมาตรฐานอักษรยีเปลี่ยนอะไรบ้าง?

อักษรยีแบบเก่าแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาคก่อนการกำหนดมาตรฐานของเหลียงซาน

การเขียนยีในอดีตมีธรรมเนียมระดับภูมิภาคหลายแบบ โดยเครื่องหมายอาจแทนแนวคิดหรือคำ ไม่ได้เป็นระบบตัวอักษรเดียวที่เหมือนกันทั้งหมด มีจารึกบนระฆังสำริดที่ยังคงอยู่ซึ่งลงวันที่ไว้ในปี 1485

อักษรพยางค์มาตรฐานของเหลียงซานพัฒนามาจากรูปแบบเก่าเหล่านั้น นักบวชประจำหมู่บ้านเก็บรักษาข้อความเกี่ยวกับพิธีกรรม ศาสตร์ไสยเวท การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูล เพื่อส่งเสริมการอ่านออกเขียนได้ จึงคิดมาตรฐานขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 ต่อมามีการใช้ในตำราเรียน เอกสารที่เป็นประโยชน์ วรรณกรรม และหนังสือพิมพ์