Spijkerschriftgetal Vier U

In de U-reeks lees je het als veertig.

Assyriologen schrijven het als 4(U). Het U-teken 𒌋 staat voor één eenheid van tien, dus vier U-eenheden zijn samen veertig. Het eenheids- of goederenteken erna vertelt wat de totale hoeveelheid meet.

Het spijkerschrift ontwikkelde zich geleidelijk; het was niet één teken dat in één keer werd uitgevonden. Het volledige schriftstelsel is voor het eerst aangetoond in Uruk IV, rond 3500–3200 v.Chr., op kleitabletten voor de administratie. Dit getal hoort bij een reeks waarvan de vormen en stapelwijzen in latere perioden veranderden.

Waarom gebruikten schrijvers 𒐏?

Zo konden ze hoeveelheden compact noteren.

Spijkerschriftgetallen dienden voor administratieve tellingen van bijvoorbeeld rantsoenen, graan en landoppervlak. De U-reeks drukte tientallen uit binnen een groter zestigtallig stelsel, waarin hoeveelheden rond zestig worden gegroepeerd.

De Soemerische waarde nimin betekent veertig; latere Babylonische en Assyrische woordenlijsten bewaren die waarde ook in hun eigen talen. Met bur₃, een oppervlakte-eenheid, maakt 4(U) deel uit van een landmeting.

Wat betekent 𒐏 naast een ander teken?

De volgende eenheid vertelt wat de veertig telt.

Voor een eenheids- of goederenteken betekent het veertig van die eenheid. In een tekenlijst of transliteratie duidt 4(U) dit specifieke oude getal aan; een kale 40 laat niet meer zien welk teken er stond.

Het is niet 𒐉, het teken Vier Dish uit een andere meetconventie. Unicode codeert 𒑩 ook als gestapelde vorm van Vier U.