เครื่องหมายอักษรรูปลิ่ม Lu₂

ใช้แทนบุคคล โดยเฉพาะผู้ชายที่โตแล้ว

LU₂ เป็นเครื่องหมายแทนบุคคลในภาษาสุเมเรียน ซึ่งเป็นภาษาโบราณ อาจหมายถึง “มนุษย์” หรือเจาะจงกว่านั้นคือ “ผู้ชายที่โตแล้ว” ในบันทึกยังอาจเป็นป้ายจำแนกที่ไม่ออกเสียง วางไว้หน้าคำที่หมายถึงบุคคล อาชีพ หรือกลุ่มชน ดังนั้น 𒇽 จึงเกี่ยวข้องกับมนุษย์ แต่เพียงตัวเดียวไม่พอจะแปลข้อความทั้งหมด

พบอักษรรูปลิ่มในฐานะระบบการเขียนที่สมบูรณ์ครั้งแรกที่เมืองอูรุก ในช่วงที่เรียกว่าอูรุก IV ราว 3500–3200 BCE เมื่อเมืองต่าง ๆ ต้องใช้บันทึกทางการปกครอง รายการคำศัพท์โบราณ Lu₂ A ก็เป็นหลักฐานอีกชิ้นหนึ่งของประเพณีการใช้เครื่องหมายนี้

ทำไม LU₂ จึงมีได้หลายความหมาย?

อ่านร่วมกับภาษาและเครื่องหมายที่อยู่ข้างเคียง

อักษรรูปลิ่มไม่ใช่อักษรแบบตัวอักษร เครื่องหมายหนึ่งอาจแทนทั้งคำหรือพยางค์ และเครื่องหมายเดียวกันอาจอ่านได้หลายแบบ ในข้อความภาษาแบบอลและอัสซีเรียยุคหลัง ซึ่งเขียนด้วยอักษรรูปลิ่มเช่นกัน LU₂ อาจเป็นตัวกำหนดหมวดหมู่ หรือป้ายที่ไม่ออกเสียงซึ่งวางหน้าคำเกี่ยวกับบุคคล อาชีพ หรือกลุ่มชน

ในช่วงอูรุก III ราว 3200–2900 BCE เครื่องหมายที่แทนทั้งคำแพร่หลายขึ้น และนำมารวมกันเพื่อสร้างความหมายที่ซับซ้อนกว่าเดิม ตัวอย่างหนึ่งที่นักวิชาการวิเคราะห์ว่าเป็นคำประสมคือ lugal แปลว่า “กษัตริย์” แยกได้เป็น LU₂ (“บุคคล”) กับ GAL (“ใหญ่”) รูปที่ Unicode แสดงเป็นรูปอ้างอิง ไม่ใช่รูปแบบการเขียนบนแผ่นดินเหนียวแผ่นใดแผ่นหนึ่ง เครื่องหมายเปลี่ยนไปตามยุค ภูมิภาค และวิธีเขียน