Elymaïsche letter samekh

Het is een medeklinker die doorgaans met de Latijnse letter s wordt weergegeven. Je leest hem als onderdeel van een woord; op zichzelf benoemt hij geen voorwerp of gevoel.

Het Elymaïsch ontwikkelde zich uit het Aramees van de Achaemenidische kanselarij, de bestuurlijke vorm van het Aramees onder de Achaemeniden. Elymais was een gebied waar het lokale bestuur dit schrift gebruikte om Aramees te schrijven. Overgangsvormen uit Tang-e Chilau dateren mogelijk uit de eerste eeuw v.Chr. of eerder; de best gedocumenteerde stenen inscripties stammen uit de eerste tot en met de derde eeuw n.Chr. Heersers in Elymais gebruikten het schrift op steen en op munten.

Waarom ziet de Elymaïsche samekh er verschillend uit?

Er was geen enkele vaste historische vorm. Unicode codeert een representatieve vorm op basis van stenen inscripties uit Tang-e Sarvak. Munten uit de Arsacidische periode verschillen ook: grotere zilveren munten lijken op het schrift van de inscripties, terwijl sommige kleine koperen munten lettervormen gebruiken die dichter bij het Parthisch staan. Elymaïsch wordt van rechts naar links geschreven en letters worden normaal niet verbonden; elkaar rakende streken in een inscriptie maken het schrift niet cursief.

Elymaïsch en Elamitisch zijn niet hetzelfde: Elymaïsch is een uit het Aramees voortgekomen schrift dat in Elymais werd gebruikt om Aramees te schrijven; Elamitisch is een andere taal, geschreven in spijkerschrift. Elymaïsch is nauw verwant aan de schriften van het Parthisch, Mandaïsch en Characeens. Onderzoekers zijn het er niet over eens of het Mandaïsch uit het Elymaïsch voortkwam, het Elymaïsch uit het Mandaïsch, of dat hun verwantschap verder teruggaat.