Blozend gezicht

Overvallen: verbazing plus een blos. De grote ogen dragen de schrik, de rode wangen de sociale hitte, dus de afzender kan verlegen, gevleid, bedeesd, beschaamd of gechoqueerd zijn. Welke het is, bepaalt het bericht waarop hij reageert, niet het gezicht.

De blos komt uit Japanse manga en anime, waar rood over wangen of neus schaamte of overweldigende gevoelens aangeeft. Een herkenbare versie stond al in 2000 op telefoons van J-Phone in Japan (de provider die later SoftBank heette), tien jaar voordat Unicode deze providers-emoji een gedeelde code gaf die over netwerken heen werkt.

Naast echte verlegenheid werkt hij ook als gespeelde reactie: nepschok bij smeuïge roddels, speelse lust bij een foto, theatrale verlegenheid bij een flirterige zin.

Iemand stuurde je 😳 — verlegen of geschrokken?

Alleen, na een compliment of gewaagd bericht: verlegen op een goede manier. Een woordloze 😳 geeft toe dat je bericht aankwam en laat je dat zien. Wie het gesprek wil afkappen, neemt afstand in plaats van te blozen. Zie het als een zacht groen licht en bevestig het met woorden.

De hint zit in wat erbij staat. Naast 👀 wordt de verlegenheid overdreven gespeeld: een uitnodiging om door te gaan. Naast ‘oh’, ‘eh’ of een excuus is de schaamte echt, en is het aardig om van onderwerp te veranderen.