Tylda pełnej szerokości

Zakres między liczbami albo przeciągnięte, złagodzone słowo.

W japońskim i chińskim ～ między dwiema wartościami czyta się „od … do”: 3～5人 to „od trzech do pięciu osób”, 9:00～17:00 to godziny otwarcia. Pełni rolę naszej półpauzy w „9–17” i pojawia się w menu, rozkładach, cennikach i na plakatach.

Na końcu słowa wydłuża ostatni dźwięk, jak „dziękiii~”: ありがとう～ (dzięki~), 好的～ (dobra~). Wiadomość brzmi ciepło, swobodnie albo uroczo. W japońskich, chińskich i koreańskich czatach to częste, nierzadko zamiennie z wąską ~.

Czy ～ to japoński falisty myślnik 〜?

Nie: to dwa różne znaki, często wyglądające identycznie.

Falisty myślnik 〜 pochodzi z japońskiej normy JIS C 6226 (1978) i jest tradycyjnym japońskim znakiem zakresu. ～ to tylda ASCII poszerzona do jednej kwadratowej kratki tekstu wschodnioazjatyckiego. Windows zamienia falisty myślnik na ～, a Mac i norma JIS używają 〜, więc japoński tekst z Windows zwykle zawiera ～.

Mieszanie ich kosztuje: szukanie 10〜12 może nie znaleźć 10～12, a dawne konwersje kodowania zmieniały znak w „?” — to znany problem falistego myślnika. Pierwsze tablice Unicode rysowały 〜 z odwróconą falą; poprawiono to w Unicode 8.0 (2015). Przy czytaniu bez różnicy; w danych wybierz jeden znak.