สุกุนการาย

ใช้ระบุว่าหลังพยัญชนะไม่มีสระตามมา

อัสซาน ฟาเยสร้างอักษรการายในเซเนกัลเพื่อเขียนภาษาโวลอฟ โดยเริ่มปรากฏในสิ่งพิมพ์เมื่อเดือนมกราคม 1961 เขาออกแบบให้ง่ายต่อการเรียนรู้สำหรับผู้ที่รู้จักอักษรอาหรับ แต่ใช้อักษรของตนเอง การายเขียนจากขวาไปซ้าย และยังเคยใช้เขียนภาษามันดิงกาในกลุ่มผู้หญิงและงานสอนอ่านเขียนสำหรับผู้ใหญ่ด้วย ต้นฉบับของฟาเยมีทั้งตำรา นิทานพื้นบ้าน และแผนที่ อีกทั้งมีคัมภีร์อัลกุรอานที่เขียนคำแปลภาษาโวลอฟไว้ระหว่างบรรทัด

คำอธิบายจากปี 2012 แสดงเครื่องหมายคล้ายสุกุนอาหรับหลังกลุ่ม «nd» ท้ายคำ ซึ่งเป็นพยัญชนะสองตัวต่อกัน เพื่อบอกว่าไม่มีสระตามมา การายสมัยใหม่เขียนสระไว้อย่างชัดเจน; Unicode 16.0 (2024) ระบุว่า 𐵏 เลิกใช้แล้ว

สุกุนการายเป็นเครื่องหมายเดียวกับสุกุนอาหรับหรือไม่?

ไม่ใช่ แต่เครื่องหมายการายมีหน้าที่คล้ายกัน

คำว่า «สุกุน» สื่อถึงหน้าที่ที่บอกว่าไม่มีสระตามหลัง ซึ่งเครื่องหมายอาหรับก็ทำเช่นนั้น ฟาเยออกแบบการายให้ผู้ที่รู้จักอักษรอาหรับเรียนรู้ได้ง่าย แต่ตัวอักษรเป็นระบบของตนเอง หน้าที่ที่คล้ายกันไม่ได้ทำให้ 𐵏 เป็นอักษรอาหรับ สุกุนอาหรับรวมกับตัวอักษร ส่วน 𐵏 เป็นเครื่องหมายการายที่วางแยกโดยมีช่องว่างของตัวเอง

พิมพ์สุกุนการายอย่างไร?

ใช้แป้นพิมพ์การายหรือป้อนรหัส Unicode แบบเลขฐานสิบหก

บทความภาพรวมจากปี 2019 ระบุว่าในเวลานั้นแป้นพิมพ์และแอปป้อนข้อมูลการายมาตรฐานยังอยู่ระหว่างการพัฒนา หากโปรแกรมแก้ไขข้อความรองรับการป้อน Unicode แบบเลขฐานสิบหก ให้ใช้คำสั่งของโปรแกรมกับ U+10D4F; วิธีและปุ่มที่ใช้แตกต่างกันไปตามแอป

การายเขียนจากขวาไปซ้าย; ตามลำดับการเขียน เครื่องหมายนี้อยู่หลังพยัญชนะที่มันกำกับ