เครื่องหมายสุกูนอาหรับ

ออกเสียงพยัญชนะโดยไม่เติมสระสั้น สุกูน ซึ่งเรียกอีกชื่อว่า jazm บอกว่าไม่ต้องเติมเสียงสระสั้น a, i หรือ u ของภาษาอาหรับหลังพยัญชนะนั้น

เครื่องหมายกำกับการออกเสียงเรียกรวมกันว่า tashkeel ข้อความที่เขียนเครื่องหมายเหล่านี้ครบมีทั้งบทเรียน พจนานุกรม และสื่อฝึกอ่านอัลกุรอาน ข้อความภาษาอาหรับในชีวิตประจำวันมักละเครื่องหมายเหล่านี้ไว้ ผู้อ่านจึงต้องอาศัยคำและบริบทเพื่อทราบการออกเสียง

ระบบเครื่องหมายพัฒนาขึ้นเพื่อช่วยบอกวิธีอ่าน

ระบบกำกับการออกเสียงภาษาอาหรับค่อย ๆ พัฒนาขึ้นเพื่อช่วยรักษาวิธีอ่าน โดยเฉพาะการอ่านอัลกุรอาน ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ต้นฉบับเขียนมือใช้จุดสีระบุสระ แทนเครื่องหมายที่คุ้นเคยกันในปัจจุบัน

เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 ระบบหนึ่งที่เชื่อมโยงกับนักไวยากรณ์ al-Khalīl ใช้รูปตัวอักษรขนาดเล็ก เครื่องหมายกำกับเสียงภาษาอาหรับรุ่นหลัง รวมถึงสุกูน พัฒนาผ่านการเปลี่ยนแปลงนี้ นี่คือประวัติของระบบโดยรวม ไม่ใช่การระบุว่าเครื่องหมายวงกลมรูปนี้เริ่มใช้เมื่อใด