Koreaanse lettergreep 묍

Op zichzelf is 묍 een lettergreepdeel, geen volledig woord.

Hangul is het Koreaanse schriftsysteem. Letters staan samen in vierkante blokken die lettergrepen vormen: een beginmedeklinker, een klinker en soms een eindmedeklinker. 묍 combineert ㅁ, ㅚ en een afsluitende ㅂ. In de uitspraak van 묍 klinkt ㅁ als m, ㅚ als de geronde eu in „deur” of als een korte glijklank van geronde lippen naar e, en de eind-ㅂ sluit af met een korte, niet-uitgesproken p.

Wat is de geschiedenis van 묍?

Hangul werd in 1443 ontworpen. 훈민정음, een boek dat het nieuwe schriftsysteem uitlegde, werd in 1446 voltooid om lezen en schrijven toegankelijk te maken voor mensen die geen Chinese karakters hadden geleerd. Hangul kreeg in 1894 een officiële status, verloor die onder Japans bestuur in 1910 en keerde na de bevrijding van Korea terug in het openbare leven. De codering in 1996 markeert computerondersteuning, niet de oorsprong van deze lettergreep.

Een oudere Koreaanse spelling, 묍ᄉᆞᆯ, gebruikt 묍 in een historische vorm van 멥쌀, het woord voor niet-kleverige rijst. Een Koreaans taalkundig artikel uit 2009 betoogt dat sommige vroege Hangul-klinkerletters beïnvloed zijn door het Phags-pa-schrift; die theorie gaat over het ontwerp van Hangul, niet over een ontleende oorsprong van 묍 zelf.

Hoe typ je 묍?

Gebruik een Koreaanse invoermethode en voer de drie delen op volgorde in. Op de standaard Koreaanse tweevaksindeling Dubeolsik voor QWERTY vormt A-H-L-Q de reeks ㅁ + ㅗ + ㅣ + ㅂ; ㅗ en ㅣ worden samen ㅚ. Schakel van Latijnse naar Koreaanse invoer als de letters los blijven staan.

Unicode kan dezelfde lettergreep ook coderen als de positiegebonden reeks 묍: losse Hangul-letters die jamo heten en die door normalisatie kunnen worden samengevoegd tot 묍. De bekende vormen ㅁ, ㅚ en ㅂ zijn compatibiliteitsjamo: zelfstandige vormen zonder aanduiding van hun positie in een lettergreep, die niet op deze manier samenvoegen.