เครื่องหมายแบ่งส่วนคู่ในอักษรไกถี

ใช้ทำเครื่องหมายจบช่วงข้อความขนาดใหญ่ มักเป็นย่อหน้า ส่วนเครื่องหมายเดี่ยว 𑂾 มักใช้จบประโยค

อักษรไกถีใช้ในอินเดียตอนเหนือสำหรับงานปกครอง การค้า จดหมาย และวรรณกรรม ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เครื่องหมายวรรคตอนในต้นฉบับแตกต่างกันไป หลายฉบับไม่ทำเครื่องหมายจบประโยค ส่วนบางฉบับใช้ danda (ขีดสั้น) จุด หรือเส้นตกแต่ง ดังที่เห็นในตัวอย่างของกรีเออร์สันจากปี 1899

จารึกที่อาจมีอายุราวปี 1090 อาจเป็นหลักฐานเก่าแก่ที่สุดของอักษรไกถี แต่ไม่ได้บอกอายุของเครื่องหมายนี้ ในต้นฉบับ เครื่องหมายแบ่งส่วนอาจลากยาวไปถึงขอบพื้นที่ข้อความ