Znak 18BC8 małego pisma kitańskiego

Użyj sekwencji ucieczki punktu kodowego albo numerycznego odwołania HTML.

W HTML wpisz 𘯈. W ciągu znaków JavaScript użyj \u{18BC8}; krótka forma \uXXXX mieści tylko cztery cyfry szesnastkowe, więc nie zapisze tej pięciocyfrowej wartości.

Co oznacza 𘯈?

Nazwa Unicode identyfikuje znak, ale nie podaje jego odczytu.

To jedno z dwóch odrębnych pism używanych do zapisu języka kitańskiego; drugim jest pismo wielkie kitańskie. Uczony Yelü Diela stworzył to pismo około 925 roku, aby zapisywać język kitański. Pozostało w użyciu za dynastii Liao, w państwie Zachodnia Liao i za dynastii Jin; wiele zachowanych tekstów wyryto na grobowcach władców i arystokratów.

Na strukturę pisma wpłynęła budowa znaków chińskich. Mówi się też o inspiracji pismem ujgurskim, choć oba systemy różnią się wizualnie. Pisma dżurdżeńskie również przejęły i przystosowały wzorce kitańskie.

Dlaczego znaki kitańskie tworzą bloki?

Znaki dźwiękowe łączą się w grupy reprezentujące wyrazy.

Niektóre znaki małego pisma kitańskiego oznaczają całe wyrazy (logogramy), a inne — dźwięki (fonogramy). Znaki dźwiękowe zwykle łączą się w grupy od dwóch do ośmiu znaków, które zapisują jeden wyraz. W obrębie grupy znaki odczytuje się od lewej do prawej, a następnie od góry do dołu.

Tradycyjny zapis kitański układano w pionowych kolumnach biegnących od prawej do lewej. Współczesne opracowania naukowe pokazują też grupy poziomo albo pojedyncze znaki w jednym wierszu; te układy wymagają innej obsługi czcionek. Dlatego pojedynczy znak może wyglądać inaczej niż złożony blok zapisujący wyraz.