Znak 18BC6 w małym piśmie kitańskim

Oznaczenie kodowe nie podaje jego odczytania ani tłumaczenia.

Unicode 17.0 opisuje to pismo jako częściowo odczytane. Łączy ono logogramy (znaki wyrazów), które zwykle występują samodzielnie, z fonogramami (znakami dźwięków), które najczęściej tworzą grupy od dwóch do ośmiu znaków zapisujących jedno słowo. Oznaczenie kodowe nie ujawnia, jaką funkcję pełnił ten znak.

Do czego służyło małe pismo kitańskie?

Stworzono je do zapisywania języka kitańskiego.

Małe pismo kitańskie powstało około 925 CE; jego stworzenie przypisuje się Yelü Dieli. Służyło do zapisywania języka kitańskiego. Według tradycji inspiracją było pismo ujgurskie, choć widoczne podobieństwa są nieliczne. Używano go za panowania Liao, Qara Khitai (Zachodniego Liao) i Jin. Najstarszym wpisem w katalogu z 2017 roku jest epitafium grobowe z 1053 roku. Większość zachowanych tekstów to epitafia; przykłady występują też na pomnikach, brązowych lustrach, żetonach, monetach nieprzeznaczonych do obiegu i jadeitowym kielichu. W okresie Jin pismo dżurdżeńskie zapożyczyło i przystosowało formy kitańskie.