จุลภาคอักษรเนวา

ใช้แบ่งวลีในงานเขียนอักษรเนวา เครื่องหมายนี้บอกจังหวะหยุดภายในประโยค ไม่ได้บอกว่าประโยคจบแล้ว

อักษรเนวา หรือที่เรียกอีกชื่อว่าเนปาลลิปิ สืบทอดจากอักษรพราหมีผ่านอักษะคุปตะเหนือซึ่งเป็นรูปแบบตัวอักษรช่วงกลาง หลักฐานเก่าแก่ที่สุดที่บันทึกไว้ของอักษรเนวาคือต้นฉบับลงวันที่ 908 CE ซึ่งมีคัมภีร์พุทธชื่อ ลังกาวตารสูตร เครื่องหมายจุลภาคนี้ยังพบในจารึกและต้นฉบับด้วย

อักษรเนวามีความเชื่อมโยงทางประวัติศาสตร์กับอักษรเทวนาครี อักษรเบงกอล และอักษรติรหุต ส่วนภุชินโมลและรัญชนาเป็นรูปแบบที่เกี่ยวข้องกันในประเพณีการเขียนของชาวเนวาร์

เหตุใดขอบเขตจึงเปลี่ยนไปในต้นฉบับ?

ต้นฉบับเนวาร์บางฉบับใช้เครื่องหมายคล้ายกันคั่นระหว่างคำ รูปแบบวรรคตอนในต้นฉบับแตกต่างกันไป เครื่องหมายเนวาสั้น ๆ ที่คล้ายครึ่งหนึ่งของเครื่องหมายดัณฑะอาจคั่นคำแทนที่จะคั่นวลี ข้อความรอบข้างช่วยให้เห็นว่าขอบเขตนั้นละเอียดเพียงใด