Grieks alineateken

Het markeerde een grens in Griekse teksten. Een korte streep onder de eerste letters van een regel gaf een nieuwe eenheid aan. Griekse inscripties gebruikten zulke tekens in de late archaïsche periode, een vroege fase van de Griekse geschiedenis. Een literaire tekst op papyrus, een oud schrijfmateriaal, in Berlijn bewaart een voorbeeld uit de 2e eeuw v.Chr. Het teken ontwikkelde zich als schrijfconventie, niet als een eenmalige uitvinding.

De functie hing af van de tekst: een sprekerswissel in drama, een strofe in poëzie, een zin of gedeelte in proza, of een lijstitem of zinsdeel in inscripties. De dicolon, een teken met twee punten, kon een sprekerswissel verduidelijken; de coronis, een ander redactioneel teken, markeerde samen met paragraphos een grotere overgang.