ทัณฑะคู่ในอักษรซอราษฏระ

ใช้แสดงจุดสิ้นสุดของหน่วยบทกวีที่ใหญ่ขึ้น

อักษรซอราษฏระใช้เขียนภาษาซอราษฏระ รูปแบบสมัยใหม่พัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษ 1880 มีหลักฐานบันทึกหนังสือที่เขียนด้วยอักษรนี้ในปี 1905 และ 1906; ปีเหล่านี้กล่าวถึงประวัติการพิมพ์ของอักษร ไม่ใช่ต้นกำเนิดของ ꣏

ในร้อยแก้วแบบดั้งเดิม ทัณฑะเดี่ยว ꣎ เป็นตัวแบ่งข้อความตามปกติ บทกวีใช้เครื่องหมายซอราษฏระทั้งสองแบบ โดย ꣏ ใช้ปิดหน่วยที่ใหญ่กว่า ข้อความภาษาซอราษฏระสมัยใหม่ยังใช้เครื่องหมายวรรคตอนแบบตะวันตกด้วย