ทัณฑะคู่ในอักษรเทวนาครี

ใช้ปิดท้ายบทกลอนทั้งบท ฉันทลักษณ์หนึ่งบท หรือส่วนเนื้อหาหลัก ในฉันทลักษณ์โบราณ (เช่น โศลก) ทัณฑะเดี่ยว (।) มักคั่นระหว่างครึ่งบท ส่วนทัณฑะคู่ (॥) ซึ่งในภาษาฮินดีเรียกว่า ดีร์ฆวิราม (deergh viram) จะทำหน้าที่ปิดท้ายเมื่อจบบททั้งหมด

นอกจากใช้ปิดท้ายบทแล้ว ยังนิยมใส่ ॥ ประกบหน้าหลังเลขบทหรือเลขข้อ ในเอกสารโบราณยังใช้คั่นส่วนอรรถกถา แม้ว่าร้อยแก้วทั่วไปจะใช้ทัณฑะเดี่ยวเป็นจุดจบประโยค แต่ทัณฑะคู่ยังคงเป็นมาตรฐานในอักษรต่างๆ ของอินเดียสำหรับบทกวีและบทสวด