ทัณฑะคู่ในอักษรศารทา

ใช้ปิดหน่วยข้อความที่ใหญ่กว่าทัณฑะเดี่ยวของศารทา

เครื่องหมายวรรคตอนของศารทาเป็นไปตามโครงสร้างของข้อความ ไม่ใช่กฎแบ่งประโยคสมัยใหม่

อักษรศารทาพัฒนามาอย่างไร?

พัฒนาจากอักษรคุปตะพราหมี ซึ่งเป็นอักษรยุคแรกของเอเชียใต้ ผ่านอักษรกุฏิลา

พบรูปอักษรศารทาในจารึกและเหรียญช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8–10 ต้นฉบับบักชาลีเป็นตำราคณิตศาสตร์ภาษาสันสกฤตจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 และเป็นต้นฉบับอักษรศารทาที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ทราบ

ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึงศตวรรษที่ 20 อักษรศารทาเป็นอักษรสำคัญสำหรับจารึกและวรรณกรรมในแคชเมียร์ การใช้ตัวอักษรเปอร์เซียเขียนภาษาแคชเมียร์ที่เพิ่มขึ้นและการแพร่หลายของอักษรเทวนาครีมีส่วนทำให้อักษรศารทาถูกลดความสำคัญลงในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในปี 2009 มีการระบุว่าชุมชนบัณฑิตแคชเมียร์ใช้อักษรศารทาอย่างจำกัดมาก ขณะที่นักวิชาการศึกษาต้นฉบับของอักษรนี้