ทัณฑะซอราษฏระ

ใช้แสดงขอบเขตในงานเขียนอักษรซอราษฏระ ในร้อยแก้วแบบดั้งเดิม ꣎ แบ่งวลี ประโยค หรือส่วนต่าง ๆ ในบทกวีอาจใช้คู่กับทัณฑะคู่ ꣏ ซึ่งแสดงการแบ่งส่วนที่ใหญ่กว่า

꣎ อยู่ในธรรมเนียมทัณฑะของอักษรอินเดียที่กว้างกว่า มีเครื่องหมายวรรคตอนคล้ายกันในอักษรหลายระบบ แต่แต่ละระบบใช้คนละอักขระ

อักษรนี้มีประวัติการเขียนของตนเอง

หนังสือ Saurashtranadhi ในปี 1880 เป็นหนึ่งในหลักฐานสิ่งพิมพ์ยุคแรกของอักษรซอราษฏระ ต่อมายังมีไวยากรณ์ปี 1905 และหนังสือพื้นฐานสำหรับผู้เรียนปี 1906 ที่บันทึกอักษรนี้ รูปแบบที่ปรับให้ทันสมัยเริ่มเป็นรูปเป็นร่างในช่วงทศวรรษ 1880 หลังจากงานเขียนยุคก่อนใช้ตัวอักษรเชื่อมที่ซับซ้อนกว่า

ในปี 2025 Unicode อธิบายว่าอักษรทมิฬเป็นวิธีเขียนภาษาซอราษฏระที่ใช้กันมากที่สุด อักษรละติน เทวนาครี และอักษรซอราษฏระดั้งเดิมก็ปรากฏในประวัติการเขียนของภาษานี้ ผู้ที่รู้จักภาษานี้ผ่านอักษรอื่นอาจไม่คุ้นกับ ꣎ การใช้อักษรดั้งเดิมอาจสื่อถึงการเลือกสอนหรืออนุรักษ์อักษรนั้น

พิมพ์ทัณฑะซอราษฏระอย่างไร?

ใช้วิธีป้อนข้อมูลที่รองรับอักษรซอราษฏระ วิธีที่ใช้ได้ขึ้นอยู่กับแอปและผังแป้นพิมพ์

ในปี 2026 กล่องสี่เหลี่ยมอาจหมายถึงฟอนต์หรือแอปแสดงรูปอักษรนี้ไม่ได้ แต่อักขระที่บันทึกไว้อาจยังเป็น ꣎