เครื่องหมายแบ่งตอนสิทธัมแบบวงแหวนคู่มีรัศมี

ใช้ปิดหน่วยข้อความที่เขียนด้วยสิทธัม เครื่องหมายแบ่งตอนสิทธัมนี้ใช้จบประโยค วลี บท หรือส่วนหนึ่งของข้อความ เป็นเครื่องหมายวรรคตอนปิดท้าย

เครื่องหมายนี้อยู่ในตระกูลเครื่องหมายแบ่งตอน รูปแบบอื่นก็ใช้แสดงจุดจบเช่นกัน แต่แต่ละรูปมีรูปร่างต่างกัน

ประวัติของเครื่องหมายแบ่งตอนสิทธัมนี้เก่าแก่กว่ายูนิโคด ต้นฉบับพระสูตรหัวใจของพุทธศาสนาที่เก็บรักษาในวัดโฮริวจิ ประเทศญี่ปุ่น และนำมาจากจีนในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 แสดงเครื่องหมายรูปแบบอื่นในตระกูลเดียวกัน รูปวงแหวนคู่มีรัศมีแบบนี้ปรากฏในคู่มือการเขียนสิทธัม Shittan Sanmitsushō ของ Jōgon ในปี 1682

เหตุใดเครื่องหมายแบ่งตอนนี้จึงมีความหมายทางพิธีกรรม?

ใช้บอกจุดจบและอาจมีความหมายในการตีความของชินงอน คู่มือสิทธัมอธิบายเครื่องหมายแบ่งตอนว่าเป็นเครื่องหมายปิดท้ายและเป็นตัวย่อของพยางค์สันสกฤต “aṃ” ซึ่งลงท้ายด้วยเสียงขึ้นจมูก ในชินงอน ซึ่งเป็นประเพณีพุทธของญี่ปุ่น รูปทรงของเครื่องหมายอาจชี้แนวทางการตีความมนตร์หรือธารณีที่อยู่ก่อนหน้า ซึ่งเป็นบทสวดสูตรหนึ่งของพุทธศาสนา

สิทธัมเกิดขึ้นในอินเดียและเดินทางไปจีน ญี่ปุ่น และเกาหลีผ่านเอเชียกลางพร้อมกับคัมภีร์พุทธภาษาสันสกฤต Unicode 17.0 อธิบายว่าการใช้สิทธัมในปัจจุบันส่วนใหญ่เป็นพิธีการและพิธีกรรมในประเพณีชินงอนและเท็นได อักษรที่ใกล้เคียงที่สุดคืออักษรชาราดา ส่วนอักษร Siddhamātṛkā ในยุคก่อนพัฒนาต่อเป็นชาราดา อักษรเบงกอลดั้งเดิม (Gauḍī) และนาครี ซึ่งเป็นระบบเขียนอื่นในเอเชียใต้

ถ้ามีคนส่ง 𑗐 มา หมายความว่าอย่างไร?

ให้มองว่าเป็นการอ้างถึงสิทธัมไปก่อน แล้วถามบริบทเพิ่มเติม ณ ปี 2026 ยังไม่มีความหมายที่ใช้กันทั่วไปในแชตสำหรับ 𑗐 ที่ส่งมาเดี่ยว ๆ อย่าตีความว่าเป็นพรหรืออารมณ์จากเครื่องหมายเพียงอย่างเดียว ให้ถามผู้ส่งว่าหมายถึงข้อความหรือประเพณีสิทธัมใด