เครื่องหมายแบ่งตอนสิทธัมแบบวงแหวนคู่

ใช้ปิดตอนหรือหน่วยข้อความอื่นในงานเขียนสิทธัม เครื่องหมายวงแหวนคู่เป็นส่วนหนึ่งของชุดเครื่องหมายวรรคตอนที่วางหลังประโยค วลี บทกลอน และตอนข้อความ คำอธิบายบางส่วนในนิกายชินงอนเชื่อมเครื่องหมายแบ่งตอนสิทธัมกับพยางค์สันสกฤตแบบย่อ aṃ ซึ่งเป็นการตีความเชิงพิธีกรรม ไม่ใช่การอ่านวงแหวนตามตัวอักษร

เครื่องหมายเหล่านี้พัฒนาขึ้นเป็นชุด ไม่ได้เกิดขึ้นเป็นสัญลักษณ์เดี่ยว คู่มือสิทธัมที่คัดลอกในนินนาจิ ซึ่งเป็นวัดพุทธในญี่ปุ่น มีบันทึกไว้ตั้งแต่ปี 1151 รูปนี้ปรากฏเป็น Mark-6 ใน Shittan Sanmitsushō ของโจงง ซึ่งเป็นคู่มือว่าด้วยสิทธัมและพิธีกรรมทางพุทธศาสนาในปี 1682 ณ ปี 2026 ยังระบุไม่ได้ว่ารูปนี้ปรากฏในต้นฉบับครั้งแรกเมื่อใด

เครื่องหมายนี้บอกอะไรในงานเขียนทางพุทธศาสนา?

เป็นส่วนหนึ่งของการเขียนสิทธัมและใช้ในบริบทพิธีกรรมทางพุทธศาสนาบางอย่าง สิทธัมเป็นอักษรที่ใช้เขียนคัมภีร์พุทธศาสนาภาษาสันสกฤต และแพร่ไปพร้อมกับคัมภีร์เหล่านั้นผ่านอินเดีย จีน ญี่ปุ่น และเกาหลี ในญี่ปุ่น นิกายชินงอนและเท็นไดก็ยังคงใช้สิทธัมในพิธีกรรม ตามการตีความบางอย่างของชินงอน เครื่องหมายเหล่านี้บอกข้อมูลเกี่ยวกับมนตร์ก่อนหน้า (ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์) หรือธารณี (บทสวดทางพุทธศาสนาที่ยาวกว่า) และเชื่อมโยงกับพยางค์สันสกฤตแบบย่อ aṃ

ทำไมวงแหวนคู่จึงอาจแสดงเป็นกรอบสี่เหลี่ยม?

แบบอักษรอาจไม่มีอักขระสิทธัมหรือระบบจัดวางข้อความที่รองรับ อักขระนี้เป็นตัวอักษรในข้อความ การแสดงผลจึงขึ้นอยู่กับแบบอักษรของแอปและความสามารถในการจัดวางข้อความสิทธัม กรอบสี่เหลี่ยมหรือช่องว่างหมายความว่าอุปกรณ์แสดงอักขระนี้ไม่ได้ ไม่ได้หมายถึงอย่างอื่น