ส่วนประกอบอักษรตังกุต 036

เป็นชิ้นส่วนเชิงโครงสร้าง ไม่ใช่คำภาษาตังกุตที่ใช้ได้ลำพัง

ในการวิเคราะห์โครงสร้าง 𗋽 ซึ่งเป็นอักษรตังกุตเต็มตัวที่มีความหมายว่า “น้ำ” แบ่งได้เป็นส่วนนี้ทางซ้ายและส่วนประกอบอื่น ๆ ความหมายดังกล่าวเป็นของอักษรทั้งตัว นักวิจัยยังใช้ส่วนประกอบเหล่านี้ใน Tangut IDS (ลำดับอธิบายอักษรภาพ) ซึ่งแสดงว่าอักษรสร้างขึ้นอย่างไร และใช้จัดทำดัชนีอักษรในพจนานุกรมด้วย “036” เป็นหมายเลขลำดับสมัยใหม่ ไม่ใช่ชื่อในประวัติศาสตร์ตังกุต

ทำไมตังกุตจึงพัฒนาระบบอักษรของตนเอง?

ราชสำนักต้องการอักษรตังกุตสำหรับงานรัฐและงานศาสนา

ตามธรรมเนียมแล้ว คำสั่งประกาศใช้อักษรถูกกำหนดไว้ในปี 1036 ในรัชสมัยของหลี่หยวนหาว ผู้ปกครองเซี่ยตะวันตก งานศึกษาทางภาษาศาสตร์เปิดความเป็นไปได้ว่าเริ่มออกแบบก่อนปี 1036 ในสมัยหลี่เต๋อหมิง พระบิดาของเขา จุดมุ่งหมายสำคัญคือจัดทำคัมภีร์พุทธศาสนาฉบับภาษาตังกุต และอักษรนี้ยังแสดงอัตลักษณ์ที่แตกต่างจากจีนสมัยราชวงศ์ซ่งด้วย

รูปแบบอักษรตังกุตได้รับแรงบันดาลใจด้านรูปลักษณ์และหลักการจัดโครงสร้างจากอักษรจีน แต่เป็นระบบอักษรแยกต่างหากสำหรับภาษาของตนเอง รัฐคีตันที่อยู่ใกล้เคียงก็สร้างอักษรขึ้นสองระบบ โดยระบบหนึ่งได้รับอิทธิพลจากอักษรจีนอย่างมาก

หนังสือตังกุตที่ยังหลงเหลือมีทั้งคัมภีร์พุทธศาสนา ฉบับแปลตำราขงจื๊อจีน สารานุกรม ตำราการทหาร และวรรณกรรม รวมถึงงานแปลจากภาษาทิเบตและงานที่เขียนขึ้นเป็นภาษาตังกุตแต่แรก เอกสารคดีความชื่อบันทึกการพิจารณาคดีแห่งกวาโจวถูกระบุในงานศึกษาหนึ่งว่าเป็นเอกสารตังกุตที่เก่าที่สุดซึ่งลงวันที่ได้อย่างน่าเชื่อถือ คือปี 1069 หรือ 1070