Tangut-component 045

Het is een zoekcomponent, geen woord om te vertalen.

Met inventarissen van Tangut-componenten kunnen lezers de structuur van grotere tekens beschrijven en ze in woordenboeken opzoeken. Component 045 is één catalogusvermelding; op zichzelf heeft het geen eigen vertaling of uitspraak.

Tangut-tekens hebben net als Chinese tekens een vierkante vorm en zijn beïnvloed door Chinese schrifttradities, maar Tangut is een apart schrift. Deze componenten zijn geen Han-radicalen: ze beschrijven of indexeren Tangut-tekens, maar geven die geen vaste betekenis.

Waarom werd het Tangut-schrift gemaakt?

Westelijke Xia kreeg zo een schrift voor de eigen taal en instellingen.

Rond 1036 gaf Li Yuanhao opdracht tot het schrift als onderdeel van de staatsvorming. Boeddhistische religieuze teksten waren waarschijnlijk een van de doelen; een eigen schrift benadrukte ook de identiteit van Westelijke Xia tegenover het Chinese Song-rijk. Er verschenen boeddhistische, confucianistische, militaire, encyclopedische en literaire teksten.

Het oudste overgeleverde Tangut-document dateert uit 1072; in 1094 volgde in Liangzhou een tweetalige inscriptie in steen. Het schrift bleef in gebruik nadat de Mongolen Westelijke Xia in 1227 veroverden; een inscriptie uit 1502 laat later gebruik zien.

Waarom lijkt Tangut op Chinees schrift?

De vierkante vorm weerspiegelt regionale invloed, geen afstamming van het Chinees.

Het uiterlijk van Tangut volgde voorbeelden van naburige Khitan-schriften, in een regio waar het Chinese schrift veel invloed had. Dat is historische beïnvloeding; Tangut blijft een apart schrift.

De huidige componenteninventarissen zijn een latere wetenschappelijke zoeklaag, samengesteld uit meerdere woordenboektradities. Onderzoekers gebruiken ze ook in ideografische beschrijvingsreeksen: korte symboolreeksen die laten zien hoe een teken is opgebouwd. De componenten blijven structurele labels, geen woordvertalingen.