Tangut-component 229

Het helpt volledige Tangut-tekens te analyseren en te ordenen. Een Tangut-component is een structureel onderdeel waarmee onderzoekers bekijken hoe hele tekens zijn opgebouwd. Die rol in de structuur geeft het geen eigen vertaling.

Tangut-geleerde Li Fanwen neemt deze vorm in zijn woordenboek op als Tangut-radicaal 229 en groepeert er enkele vermeldingen van volledige tekens onder. Dat is de praktische functie als rangschikkingsteken voor onderzoekers.

Is Tangut-component 229 een woord?

Nee; dit structurele onderdeel heeft geen zelfstandige vertaling. Volledige Tangut-tekens kunnen uit meerdere componenten bestaan, die worden ingedeeld op basis van hun rol in het teken. Lees dit onderdeel niet als een woord dat een voorwerp benoemt.

Sommige woordenboeken noemen een component die ook als zoekkop dient een radicaal. Unicode vermeldt dat er geen uniforme classificatie van Tangut-componenten bestaat en dat verkorte tekenvormen de indeling als radicaal kunnen bemoeilijken. Hier betekent radicaal een woordenboekkop, niet een gegarandeerde betekenis.

Wanneer en waarom werd het Tangut-schrift gemaakt?

Het werd in 1036 in opdracht gemaakt voor de staatsvorming van Westelijk Xia. Keizer Li Yuanhao gaf opdracht tot een eigen schrift voor het koninkrijk. Een belangrijk doel was een verzameling boeddhistische geschriften in het Tangut samen te stellen. Het schrift onderscheidde Westelijk Xia van China onder de Song-dynastie. Het volgde een voorbeeld van de Khitan en Chinese visuele principes, maar werd geen Chinees schrift.

Manuscripten uit Khara-khoto, een archeologische vindplaats in Binnen-Mongolië, bewaren boeddhistische werken en Tangut-vertalingen van Chinese confucianistische, militaire, encyclopedische en literaire teksten. Het schrift bleef in gebruik nadat Westelijk Xia in 1227 viel: latere boeddhistische materialen die verband houden met drukwerk en religieus leven onder de daaropvolgende Yuan-dynastie laten zien dat het de staat overleefde.