ส่วนประกอบอักษรตังกุต 358

𘥥 เป็นส่วนประกอบของอักขระตังกุต ไม่ใช่คำที่นำไปแปลได้ ส่วนเหล่านี้ช่วยให้นักวิชาการจัดทำดัชนีและวิเคราะห์อักขระที่ใหญ่กว่า ลำดับคำอธิบายอักษรภาพ (IDS) เป็นรูปแบบการเขียนที่แสดงว่าอักขระประกอบขึ้นอย่างไร ส่วนเลข 358 เป็นหมายเลขในบัญชี ไม่ใช่คำอ่าน

โดยทั่วไปถือว่าอักษรตังกุตเริ่มขึ้นในปี 1036 เมื่อพัฒนาขึ้นเพื่อใช้ในรัฐซีเซี่ย ใช้ในเอกสารราชการ การศึกษา และงานแปลพุทธศาสนา ซีเซี่ยล่มสลายในปี 1227 แต่อักษรตังกุตยังใช้ต่อมา จารึกสุดท้ายที่ทราบมีอายุถึงปี 1502

พจนานุกรมตังกุตเรื่องทะเลแห่งอักษรจากศตวรรษที่ 12 วิเคราะห์อักขระผ่านส่วนประกอบต่าง ๆ อักษรตังกุตจำลองแบบจากอักษรจีน แต่รากอักษรจีน—ส่วนที่ปรากฏซ้ำและใช้จัดหมวดอักขระจีน—ไม่ใช่กุญแจสำหรับแปลส่วนประกอบของอักษรตังกุต ในการทำพจนานุกรมตังกุต อักขระต้นทางของส่วนประกอบอาจช่วยอธิบายเสียงหรือความหมายของอักขระที่ใหญ่กว่าได้ แต่ความสัมพันธ์นี้แตกต่างกันไปตามอักขระ ชุดส่วนประกอบของยูนิโคดรวบรวมข้อมูลจากพจนานุกรมภาษาจีน ญี่ปุ่น รัสเซีย และอังกฤษ ดังนั้นต้องพิจารณาหน้าที่ของส่วนนี้จากอักขระตังกุตทั้งตัวหรือ IDS

พิมพ์ 𘥥 อย่างไร?

หากป้อนด้วยตนเอง ให้ใช้วิธีที่รองรับยูนิโคด ส่วนประกอบนี้อยู่นอกระนาบพื้นฐานหลายภาษา จึงอาจป้อนด้วยทางลัดยูนิโคดแบบเลขฐานสิบหกสี่หลักบางวิธีไม่ได้ ใน HTML 𘥥 คือการอ้างอิงอักขระด้วยตัวเลขฐานสิบหก

การป้อนและการแสดงผลเป็นคนละเรื่องกัน แบบอักษรที่ไม่รองรับส่วนประกอบอักษรตังกุตอาจแสดงเป็นกล่องแทนอักขระ แม้จะป้อนสำเร็จแล้ว แบบอักษรที่รองรับอักษรตังกุตจะแสดงอักขระนี้ได้