องค์ประกอบอักษรทังกุต 393

มันระบุส่วนประกอบเชิงโครงสร้าง ไม่ใช่คำหนึ่งคำ รายการส่วนประกอบอักษรทังกุตช่วยให้นักวิชาการค้นหาตัวอักษรและอธิบายว่าส่วนต่าง ๆ ประกอบกันอย่างไร นอกจากนี้ยังใช้ในลำดับคำอธิบายอักษรภาพ (IDS) ซึ่งเป็นสัญกรณ์ที่แสดงการประกอบตัวอักษร “องค์ประกอบอักษรทังกุต 393” เป็นป้ายในบัญชีรายการ ไม่ใช่ชื่อในภาษาทังกุต; ระบบแต่ละแบบใช้หมายเลขต่างกัน

ภายในตัวอักษรที่สมบูรณ์ ส่วนที่อยู่รอบข้างจะแสดงหน้าที่ขององค์ประกอบนี้ การวิเคราะห์ 𗁁 ที่มีบันทึกไว้จัดวาง 𘦈 ไว้ทางขวา โดยมีอีกส่วนหนึ่งอยู่ทางซ้าย

ทำไมจึงสร้างอักษรทังกุตขึ้น?

หลี่หยวนห่าว ผู้ปกครองเซี่ยตะวันตก สั่งให้สร้างอักษรนี้ในปี 1036 เพื่อใช้ในการปกครองและงานเขียนทางพุทธศาสนา อักษรนี้ยังใช้ในวรรณกรรมและช่วยแสดงความแตกต่างของรัฐทังกุตจากจีนในสมัยซ่ง นักเขียนทังกุตปรับรูปแบบตัวอักษรจีนและดำเนินตามธรรมเนียมการสร้างอักษรของชาวคีตันซึ่งเป็นเพื่อนบ้าน

หนังสือทังกุตในยุคต่อมามีงานแปลจากภาษาจีนเกี่ยวกับลัทธิขงจื๊อ การทหาร หนังสืออ้างอิง และวรรณกรรม รวมทั้งข้อความที่แปลจากภาษาทิเบต ต้นฉบับจากคาราโคโตน่าจะมีอายุตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 หรือช่วงต้นศตวรรษที่ 13 และเก็บรักษาเนื้อหาพุทธศาสนากับงานแปลไว้