ส่วนประกอบอักษรตังกุต 453

เป็นส่วนประกอบเชิงโครงสร้างของอักษรตังกุต ไม่ใช่คำทั่วไป

ส่วนประกอบของอักษรตังกุตช่วยจัดหมวดหมู่ อธิบาย หรือวิเคราะห์อักขระที่ใหญ่กว่า ในรายการบางชุดอาจทำหน้าที่คล้ายรากอักษรสำหรับค้นหา แต่ไม่มีบัญชีมาตรฐานชุดเดียวของส่วนประกอบอักษรตังกุต พจนานุกรมจึงอาจจัดกลุ่มส่วนต่าง ๆ ไม่เหมือนกัน หมายเลขนี้เป็นป้ายกำกับในบัญชี ไม่ใช่ความหมายโบราณ ลำดับอธิบายอักษรภาพ (IDS) คือสูตรสั้น ๆ ที่แสดงการจัดวางส่วนต่าง ๆ ของอักขระ

อักษรตังกุต หรือที่เรียกว่าอักษรซีเซี่ย สร้างขึ้นราวปี 1036 ในรัชสมัยจักรพรรดิองค์แรกของซีเซี่ยเพื่อเขียนภาษาตังกุต ใช้ในงานเขียนของทางการ เอกชน และศาสนา รวมถึงหนังสือ คัมภีร์พุทธ จารึก และต้นฉบับ หลังซีเซี่ยล่มสลาย อักษรนี้ยังใช้ในสมัยราชวงศ์หยวนและหมิง ก่อนจะเลิกใช้ไป

พิมพ์ 𘧄 ได้อย่างไร?

ใช้วิธีป้อนอักษรตังกุตตามลำดับขีดหรือค้นหาด้วย Unicode

วิธีป้อนตามขีดค้นหาอักขระและส่วนประกอบอักษรตังกุตจากรูปแบบของขีด หากแอปรองรับการค้นหา Unicode และมีฟอนต์ที่รองรับอักษรตังกุต ให้ค้นหา U+189C4

𘧄 เป็นส่วนประกอบสำหรับการวิเคราะห์ ไม่ใช่พยางค์ที่อ่านออกเสียงตามลำพัง หากมีการบันทึกวิธีอ่านไว้ วิธีอ่านคำนั้นจะเป็นของอักขระตังกุตที่ใหญ่กว่า

ทำไม 𘧄 จึงดูต่างกันในแต่ละฟอนต์?

อักขระยังเป็นตัวเดิม แต่รูปวาดของขีดอาจต่างกันได้

บันทึกการแก้ไข Unicode ปี 2020 ระบุว่าขีดล่างสุดท้ายในรูปแบบอ้างอิงยื่นไปทางขวามากเกินไป แบบจำลองที่แก้ไขแล้วทำให้ขีดนั้นสั้นลงเพื่อให้ตรงกับแหล่งข้อมูลต้นฉบับ ฟอนต์ยังอาจวาดอักษรตังกุตต่างกันได้ แต่ขีดที่เปลี่ยนไปเพียงอย่างเดียวไม่ได้หมายความว่าอักขระที่เข้ารหัสเปลี่ยนไป