Drie-emstreep

Het markeert een weglating of herhaalt een naam in een bibliografie. In geredigeerde tekst kan het staan voor een heel weggelaten of onbekend woord of cijfer; sommige bibliografieën gebruiken het in plaats van een herhaalde auteur, redacteur, vertaler of samensteller.

Een em is een typografische breedte-eenheid die samenhangt met de lettergrootte; „drie em” beschrijft de traditionele lengte van de streep. Het teken zelf blijft één symbool.

De vierde editie van het Chicago-stijlhandboek beschreef in 1906 al twee- en drie-emstrepen. Een Unicodevoorstel uit 2010 vermeldt dat deze vormen in loodzetsel werden gebruikt: een streep kon het opnieuw zetten van een herhaalde naam besparen of ontbrekende tekst aangeven.

Waarom ziet ⸻ er anders uit dan drie em-strepen?

⸻ is één teken; ——— is een reeks van drie em-strepen.

Afzonderlijke em-strepen kunnen zichtbare tussenruimtes laten doordat elk letterteken zijmarges heeft. ⸻ is een eigen letterteken, getekend als één doorlopende balk.

Verschijnt het als een vierkantje of vervangingsteken, dan heeft het huidige lettertype geen bruikbaar teken; een ander lettertype kan het wel weergeven.