Varyasyon Seçici 120

Yalnızca kayıtlı bir eşleşmenin ikinci parçası olarak kullanın. VS120 tek başına bir mesaj iletmez; hemen önündeki karakter için belirli bir glif isteyen, genişliği olmayan bir seçicidir. Temel karakterle seçicinin tam eşleşmesi kayıtlı değilse veya desteklenmiyorsa görünür bir değişiklik olmaz.

Bu mekanizmanın tasarım geçmişi 1997’ye uzanır: düz metin, seçilmiş bir glifi —Çince, Japonca veya Korece bir karakterin çizilmiş biçimini— adlarda, yer adlarında, sözlüklerde ve yayın kayıtlarında korumanın bir yoluna ihtiyaç duyuyordu.

İlk öneriler ideografik varyantlarla denemeler yapılmasına izin veriyordu. Daha sonra, üzerinde uzlaşılan dizilerin kaydı olan ideografik varyasyon veritabanı (IVD), anlamlı kullanımı kayıtlı eşleşmelerle sınırladı. Ek seçici aralığı 2003’te Unicode 4.0’a kodlandı; bu, kod noktasının tarihidir, tipografik sorunun başlangıcı değil. Adobe’nin Japon yazı tipi gliflerinden oluşan Adobe-Japan1 koleksiyonu 2007-12-14’te kayda eklendi. Ayrı koleksiyonlar, Çin karakterleri için kabul edilen farklı glif kurallarını koruyabilir.

Varyasyon Seçici 120 neden boş görünür?

Kendine ait bir glifi yoktur. Unicode, varyasyon seçicilerini varsayılan olarak yok sayılan, sıfır genişlikli işaretler olarak ele alır. Geçerli ve desteklenen bir eşleşme önceki temel karakteri başka bir çizim biçimiyle gösterebilir; desteklenmeyen veya kayıtlı olmayan eşleşme temel karakteri normal bırakır ve seçiciyi gizler.

Bir yazı tipi temel karakteri destekleyip tam eşleşmeyi desteklemeyebilir; bu yüzden yazı tipi değiştirilirken tüm dizi dikkate alınmalıdır. Bir düzenleyicinin gizli karakter görünümü işaret gösterebilir, ancak bu hata ayıklama içindir ve metnin görünümünün parçası değildir.