Variatieselector 253

Het kiest na een Han-teken een geregistreerde glyfvariant.

Een Han-teken is een Chinese tekenvorm die wordt gebruikt in Chinese, Japanse en Koreaanse teksten. Dit mechanisme lost een probleem met platte tekst op: lettertypen kunnen verschillende aanvaarde vormen van één teken weergeven, terwijl een naam, plaats, historisch document of uitgever soms precies één vorm nodig heeft. Een vroege Unicode-ontwerpnotitie uit 2001 beschreef selectors als onzichtbare tekens die alleen na een opgegeven basisteken werken. Het latere register voor ideografische varianten maakte zulke volledige paren geschikt voor tekstopwisseling.

Het volledige paar is belangrijker dan het nummer. VS253 heeft geen vaste betekenis zoals Japan, Taiwan of een emoji-stijl: volgens Unicode kan hetzelfde selectornummer voorkomen in verschillende paren met verschillende ideogrammen. Een experimentele verzameling uit 2016 over regionale vormen van Chinese tekens gebruikte VS253 in voorbeeldreeksen, maar die waren niet geregistreerd en geven dit teken geen algemene betekenis.

Waarom wordt er niets weergegeven?

De selector heeft geen eigen glyf.

Een geldig paar kan de vorm van het basisteken veranderen, maar VS253 zelf blijft onzichtbaar. Staat het op zichzelf, na het verkeerde basisteken of in software die de reeks niet ondersteunt, dan wordt het genegeerd en behoudt het basisteken zijn normale vorm. Niet-ondersteunende software hoort te doen alsof de selector ontbreekt.

Bij het vervangen van lettertypen moeten browsers en programma’s het basisteken en de selector samen verwerken. Als die vervanging ze scheidt, kan het basisteken worden weergegeven met een lettertype dat de aangevraagde variant niet kent. De zichtbare vorm kan veranderen terwijl de identiteit van het teken in de tekst gelijk blijft.

Hoe gebruik ik VS253 veilig?

Gebruik het alleen als onderdeel van een geregistreerd paar.

Omdat dit teken onzichtbaar is, is het makkelijk om je te vergissen bij handmatige invoer. In UTF-16-API’s wordt U+E01EC weergegeven met het surrogaatpaar DB40 DDEC; houd het in een Unicode-compatibele tekenreeks en behandel de twee eenheden niet als afzonderlijke symbolen.

Controleer voor tekst die door software wordt verwerkt of wordt gearchiveerd het volledige paar van basisteken en selector in de IVD voordat je het gebruikt. Het register bepaalt welke paren geschikt zijn voor tekstopwisseling.