Variatieselector 73

Een variatieselector kan na een basisteken een specifieke glyph aanvragen.

Een ideografische variatiereeks (IVS) bestaat uit een basisteken met direct daarna de selector. In een geregistreerd paar geeft de selector een ondersteund lettertype de opdracht een bepaalde tekenvorm te gebruiken, zonder de identiteit van het teken te veranderen. VS73 heeft geen zelfstandige lezing. Als een editor Unicode-invoer met hexadecimale waarden ondersteunt, is E0138 de waarde die je invoert; de opdracht verschilt per editor.

Het oorspronkelijke probleem was om een tekenvorm in platte tekst te bewaren, iets wat je niet alleen met de keuze van een lettertype kunt doen. Een Unicode-voorstel van 2000-08-15 beschreef onzichtbare selectors die na bepaalde basistekens werken. De latere Ideographic Variation Database (IVD) liet CJK-collecties (Chinees, Japans en Koreaans) vormen registreren voor regionale, uitgevers-, overheids- en wetenschappelijke behoeften. Adobe-Japan1, een Japanse tekencollectie voor lettertypen, werd op 2007-12-14 in de IVD geregistreerd.

Waarom verdwijnt variatieselector 73?

Omdat selectors zelf geen zichtbaar teken hebben.

Als een paar van basisteken en selector niet wordt ondersteund of toegewezen, ziet het basisteken er normaal gesproken hetzelfde uit als zonder selector; de selector voegt geen zichtbaar teken toe.

Lettertypen kunnen ondersteunde paren opnemen in een OpenType Format 14-tekenomzettingstabel, een lijst met combinaties van basis en selector. Als de app of het lettertype een paar niet ondersteunt, verschijnt de gevraagde tekenvorm mogelijk niet.

Geef VS73 geen eigen betekenis

Een overdraagbare tekenvariant moet deel uitmaken van een reeks die Unicode definieert of registreert. VS73 achter een willekeurig teken zetten maakt geen betrouwbare eigen stijlcode; een andere toepassing kan het paar negeren.

Gebruik een gedocumenteerde reeks als de tekst een specifieke tekenvorm nodig heeft. Voor een eigen afspraak is een apart formaat nodig dat beide kanten begrijpen.