Variatieselector 91

Hij vraagt om een glyphvariant; op zichzelf betekent hij niets.

De eerste gedocumenteerde ontwerpwerkzaamheden aan dit mechanisme dateren uit 2003. Ze waren bedoeld om een probleem met platte tekst op te lossen: een gekozen glyphvorm behouden zonder afhankelijk te zijn van opgemaakte tekst of een ander lettertype. Eerst komt het basisteken, daarna de selector.

Het mechanisme leidde later tot de Ideographic Variation Database (IVD). De verzamelingen daarin stellen onderzoekers, overheden en uitgevers in staat om verschillende regionale of historische Han-glyphvarianten vast te leggen en elke geregistreerde reeks ondubbelzinnig te houden. Het gaat om een verschil in glyph, niet om een nieuwe betekenis van een woord of symbool. Functioneel is VS17 het nauwst verwant: de eerste aanvullende selector die in geregistreerde IVD-reeksen wordt gebruikt. De selectors zijn niet onderling verwisselbaar.

Waarom verdwijnt VS91 of doet het niets?

Ongeldige of niet-ondersteunde reeksen verbergen de selector en laten de basisglyph ongewijzigd.

Variatieselectoren hebben geen zichtbare glyph op zichzelf. Een implementatie die aan de standaard voldoet, kent een selector alleen een vastgelegde werking toe als het paar van basisteken en selector deel uitmaakt van een toegestane gestandaardiseerde, emoji- of ideografische reeks. Anders wordt de selector standaard genegeerd en verschijnt het basisteken doorgaans gewoon.

Controleer bij een ingevoerde reeks de codepunten in plaats van naar een zichtbaar teken te zoeken. Een app zonder ondersteuning voor variatiereeksen kan de selector bij weergave, zoeken, sorteren of verwerken behandelen alsof die ontbreekt.