Wafel

Eerst eten: wafels, ontbijt of brunch, of acute trek.

Bijna alle 🧇-berichten zijn letterlijk. De emoji staat naast het plan voor de zondagsbrunch, onder een foto van een bord vol siroop, of alleen als „🧇?” om tien uur ’s ochtends als uitnodiging in één teken. Met 🥞, ☕ of 🍓 zet hij het decor voor een luie ochtend. Er zit geen schunnige of beledigende bijbetekenis in.

De enige niet-eetbare lezing is Engelse woordspeling: „to waffle” betekent lang en vaag praten of steeds van mening veranderen. Onder een ellenlange tekst is 🧇 dan een plagerijtje. In het Nederlands begrijpt niemand dat zonder uitleg.

Wat staat er precies op het plaatje?

Beslag dat tussen twee platen met reliëf wordt gebakken; die drukken de putjes erin.

Een wafel ontstaat in een wafelijzer: twee scharnierende platen vol vierkante nopjes die de kenmerkende kuiltjes achterlaten waarin siroop, boter, slagroom of fruit blijft liggen. Het woord wafel is van ons: het Engelse „waffle” komt uit het Nederlands en hangt samen met „weven”, naar het vlechtwerkpatroon.

Het diepe raster van de emoji is de Belgische wafel die via cafés en kraampjes de wereld over ging. België kent er twee: de lichte, rechthoekige Brusselse wafel met poedersuiker en de dichtere, rondere Luikse wafel met gekarameliseerde parelsuiker in het deeg. Noord-Amerika eet dunnere ontbijtwafels en diepvrieswafels uit de broodrooster; Scandinavië bakt dunne hartjeswafels met jam en room. De Nederlandse stroopwafel, twee dunne schijven met stroop ertussen, heeft geen eigen emoji; veel mensen gebruiken daarvoor toch 🧇 of 🍪.