เครื่องหมายแบ่งคำท้ายบรรทัดในอักษรเยซิดี

ใช้แสดงว่าคำถูกแบ่งตรงท้ายบรรทัด อักขรวิธีเยซิดีสมัยใหม่ใช้เครื่องหมายนี้เฉพาะกับการแบ่งบรรทัด ไม่ได้ใช้เชื่อมส่วนต่าง ๆ ของคำ

เครื่องหมายนี้พบในต้นฉบับเยซิดีโบราณของงานเขียนสองเรื่อง ได้แก่ มัศฮาฟา เรช («ม้วนดำ») และ เคเตบี เจลวะ («หนังสือแห่งการเปิดเผย») ฉบับที่อนาสตาส มารี อัล-คาร์มาลีตีพิมพ์ในปี 1911 ทำให้ต้นฉบับเหล่านี้เป็นที่รู้จักมากขึ้น มีข้อเสนอให้กำหนดอายุไว้ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 14 และยังมีข้อเสนอว่าอาจเกิดขึ้นช้ากว่านั้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เชื่อว่าต้นฉบับดั้งเดิมสูญหายไปแล้ว

พิมพ์เครื่องหมายแบ่งคำเยซิดีได้อย่างไร?

พิมพ์ได้ด้วยแป้นพิมพ์หรือเครื่องมือป้อนข้อมูลที่รองรับ Unicode ปุ่มที่ใช้ขึ้นอยู่กับระบบปฏิบัติการและวิธีป้อนข้อมูล จึงไม่มีปุ่มลัดแบบเดียวที่ใช้ได้ทุกระบบ

ในต้นฉบับโบราณ เครื่องหมายนี้อาจอยู่เหนืออักษรตัวสุดท้ายของบรรทัด แต่ยังเป็นเครื่องหมายวรรคตอนแยกต่างหาก ไม่ใช่เครื่องหมายกำกับเสียงที่รวมกับอักษร ฟอนต์อักษรเยซิดีเป็นตัวกำหนดตำแหน่งและรูปลักษณ์

ใช้เครื่องหมายนี้ในคำเยซิดีสมัยใหม่ได้ไหม?

ไม่ได้ อักขรวิธีสมัยใหม่ใช้เฉพาะเมื่อแบ่งคำท้ายบรรทัด

ในปี 2013 สภาจิตวิญญาณเยซิดีในจอร์เจียฟื้นฟูอักษรนี้เพื่อใช้เขียนบทสวด หนังสือศาสนา กระดาษหัวจดหมายทางการ และตราสัญลักษณ์ ผู้เชี่ยวชาญปรับอักษรให้ใช้กับภาษาเคอร์มันจีสมัยใหม่ได้ อักษรนี้มีความเชื่อมโยงทางประวัติศาสตร์กับธรรมเนียมอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ (อักษรอาหรับที่ปรับให้ใช้เขียนภาษาเปอร์เซีย) และยังใช้ธรรมเนียมเครื่องหมายจุลภาค อัฒภาค และคำถามของภาษาอาหรับ