พยางค์ยี Ro

นี่คือพยางค์ในภาษานั่วซู ไม่ใช่คำที่มีความหมายตายตัวเพียงอย่างเดียว รายการพยางค์ยีที่เทียบกับภาษาจีนและอังกฤษให้ความหมายของ ꏏ เช่น “ประหยัด” “มัธยัสถ์” และ “เก็บออม” ประโยคจะช่วยระบุว่าหมายถึงคำใด

อักษรยีดั้งเดิม ซึ่งเรียกอีกชื่อว่า Cuan หรือ Wei ใช้เครื่องหมายประจำภูมิภาคแทนคำหรือแนวคิด และอักษรพยางค์เหลียงซานพัฒนามาจากระบบนั้น ตามข้อมูลของ Unicode อักษรยีใช้แบบอย่างจากระบบอักษรจีน แต่ไม่ได้ยืมตัวอักษรจีนมาโดยตรง นักบวชประจำหมู่บ้านคัดลอกข้อความทางศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูลลงบนกระดาษหรือหนังแพะ; ข้อความบนกระดาษมีมาตั้งแต่ช่วงปลายราชวงศ์หมิงเป็นอย่างน้อย

นักวิชาการบางคนจัดจารึกบนเครื่องปั้นดินเผา หิน และสำริดที่มีอายุกว่าหนึ่งพันปีว่าเป็นอักษรยี ส่วน Unicode ระฆังสำริดลงวันที่ 1485 เป็นตัวอย่างเก่าแก่ที่สุดที่ยังคงอยู่ ตามตำนานหนึ่ง อากีเป็นผู้สร้างอักษรในสมัยราชวงศ์ถัง แผนส่งเสริมการอ่านเขียนด้วยอักษรละตินเริ่มในปี 1956; อักษรเหลียงซานได้รับการทำให้เป็นมาตรฐานในปี 1974 และประกาศใช้ในปี 1980 สำหรับภาษานั่วซู ไม่ใช่ภาษายีทุกกลุ่ม