Yi Hece Su

ꌠ, Nuosu dilindeki su³³ hecesini yazar.

Nuosu, Yi dillerinden biridir. Standartlaştırılmış yazıda ꌠ, Latin harfleriyle su³³ biçiminde gösterilen ve Türkçedeki «su» hecesine yakın, düz tonlu bir sesle okunan heceyi temsil eder. Tek bir Türkçe karşılığı olan sözcük değil, dilbilgisel bir parçacıktır.

Fiil, sıfat ya da cümleden sonra gelerek önceki içeriği isim gibi kullanılabilir hâle getirebilir; ilgi ifadelerinde de görülür. İsim öbeklerinde belirli bir okumaya katkıda bulunabilir. Çeviri, cümlenin dilbilgisine bağlıdır.

Yi yazısı neden oluşturuldu?

Nuosu için tutarlı bir yazı standardı oluşturmak amacıyla.

Geleneksel Yi yazısı, tek ve tek biçimli bir buluş olarak değil, birbiriyle ilişkili çeşitli yerel gelenekler içinden gelişti. Köy rahipleri dinî, büyüyle ilgili, tıbbi ve soybilimsel metinleri aktarmak için kullanıyordu. Tarihi güvenle belirlenebilen en eski Yi yazıtı, 1485 tarihli bronz bir çanın üzerindedir; bu tarih ꌠ karakterinin ilk kez ne zaman ortaya çıktığını göstermez.

Liangshan’ın modern standart biçimi 1974’te tasarlandı ve 1980’de resmen ilan edildi. Yerel karakter biçimlerindeki farklılıklara ve eski yazının modern dilin seslerini tutarlı biçimde gösterememesine karşılık veriyordu. Okuryazarlığı desteklemeyi amaçlayan standart eğitimde, başvuru kaynaklarında, gazetelerde, kamu tabelalarında ve altyazılarda kullanılır.

Nuosu, Nasu, Nisu, Sani ve Azhe yazı geleneklerinin tarihleri bağlantılıdır; ancak işaret dağarcıkları ve biçimleri farklıdır. Geleneksel Yi yazısı, Çin Han yazısından ayrı, kendine özgü bir sistem olarak gelişmiştir.