Z-schemacompositie

Het verbindt twee Z-schema’s, oftewel benoemde systeembeschrijvingen. Een schema is een benoemd blok met variabelen en voorwaarden dat een systeemtoestand of bewerking beschrijft. De variabelen voor de toestand na de eerste bewerking komen overeen met die voor de toestand die de tweede verwacht; Z verbergt die gedeelde tussenliggende toestand in het resultaat.

Z werd eind jaren zeventig bedacht om computersystemen met wiskunde te beschrijven en ontwikkelde zich verder in de jaren tachtig. De eerste breed gepubliceerde referentiehandleiding verscheen in 1989. Z bouwt voort op de verzamelingenleer, de wiskunde van verzamelingen, en de predicatenlogica, die voorwaarden uitdrukt die waar of onwaar kunnen zijn.

Gebruik ⨟ alleen in Z-notatie

Het is een operator in de schemacalculus van Z: de regels voor het combineren van schema’s. Het staat niet voor een algemene samenstelling van functies of relaties.