Arapça tatvil

Harflerin bağlantısını ses eklemeden uzatır. Arapça dizgide keşide, bir kelimeyi veya satırı uzatma uygulamasının tamamını anlatabilir; tatvil ise bu uzatmayı taklit etmek için kullanılan düz karakterdir. Birleşen harflerin arasına konur ve yeni harf eklemeden bağlantılarını uzatır.

Hattatlar el yazmalarındaki satırları harf biçimlerini değiştirerek, koyu ve açık alanları dengeleyerek, kelimeleri taşıyarak veya üst üste getirerek ayarlardı. Metal harflerin biçimi değiştirilemediğinden matbaacılar tekrarlanabilir düz bir uzatma kullandı. Birden fazla dilde mezmur içeren ve mezmurlar kitabı olan bir eser, 1516'da Cenova'da basıldığında bu çizginin erken bir örneğini gösterir; hat sanatındaki uzatma daha eskidir. Daktilolar ve otomatik dizgi de daha sonra aynı tekrarlanabilir karakteri kullandı.

Arapça metinde neden uzun çizgiler var?

Uzatma satırı ayarlar, başlığa biçim verir veya yazımı uzatır. Arapça uzatma ـ ile sınırlı değildir: dizgide alternatif harf biçimleri, eğri çizgiler, bitişik harf biçimleri, kelimeler arasındaki boşluklar ve seçilmiş bağlantılar da satırı doldurabilir. Tatvilin genişliği sabittir, bu yüzden tekrarlandığında katı görünebilir; elle çizilen bir keşide yazının akışına uyabilir.

Nesih ve nestalik hat stillerinde uzatma kullanılabilir; rik'a stilinde ise uzatma bir kelimeyi belirsizleştirebilecekse bundan kaçınılabilir. Bu yüzden aynı uzun çizgi bir stilde akıcı, başka bir stilde mekanik görünebilir.

Tatvil nasıl güvenli kullanılır?

Yalnızca birleşen harflerin arasında kullanın; tam eşleşmesi gereken metni değiştirmeyin. Tatvil kelimenin içinde gerçek bir karakter olarak kalır, bu nedenle uzatılmış yazım karakter düzeyinde normal yazımdan farklıdır. Arama veya başka yazılımlar ikisini farklı metin dizileri olarak değerlendirebilir.

Tatvil başka bir yere yapıştırılan kelimede kalabilir; satır genişliği değiştiğinde de uygunsuz bir yerde görünebilir. Birleşmeyen harflerin arasında kaligrafik bağlantı yerine katı bir çizgi gibi görünür.